Była senatorką II kadencji wybraną w 1928 z województwa lwowskiego. Na posiedzeniach Senatu wypowiadała się na temat łamania praw Ukraińców głównie pod postacią wycofaniem języka ukraińskiego ze szkół. Postulowała konieczność finansowania ukraińskich szkół środkami z budżetu państwa. Apelowała o stworzenie szkół zawodowych dla ukraińskiej młodzieży. Mówiła m.in. o potrzebie zaangażowania księży w szerzenie oświaty na wsi i patriotycznym wychowywaniu dzieci.
W latach 1934–1935 odbyła trzy podróże na Polesie. Zakładała wówczas organizacje kobiece i spółdzielnie pracownicze. Wrażenia z wyprawy opisała na łamach kołomyjskiego pisma „Żinocza Dola”. Potem wydała książkę Po ridnomu kraju. Była autorką szkicu w zbiorze Buczacz i Buczaczczyzna.
Od czerwca 1948 przebywała na emigracji w Kanadzie. Zamieszkała u syna. W 1948 została pierwszą przewodniczącą Światowej Federacji Kobiecych Organizacji Ukraińskich.
Została pochowana na cmentarzu Notre Dame Cemetery w Ottawie (kwatera ukraińska: UK nr 42 E).
Przypisy
Kategoria:Kobiety –