Uprawiał z zamiłowaniem turystykę górską i taternictwo oraz – jako jeden z pierwszych (już w roku 1914) – turystykę narciarską. Od czasów studenckich wędrował po Beskidach i Tatrach. Dokonał kilku pierwszych wejść w Tatrach, m.in. na Rumiską Przełączkę (wejście upamiętnione w niemieckim nazewnictwie nazwą „Krygowskischarte”), na Wschodni Szczyt Żelaznych Wrót (1904), dwa przejścia różnymi drogami północnej ściany Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego (1906, 1907). Od roku 1902 był członkiem i działaczem Towarzystwa Tatrzańskiego, od r. 1903 – członkiem Sekcji Turystycznej TT (późniejszego Klubu Wysokogórskiego), później długoletnim członkiem „Wydziału” (tj. Zarządu Głównego) TT, m.in. sekretarzem (1905–1908), redaktorem „Pamiętnika Towarzystwa Tatrzańskiego” (1906–1907), wreszcie radcą prawnym Towarzystwa.

Był również fotografikiem i prekursorem fotografii barwnej w Polsce. Za swoje zdjęcia uzyskał kilka medali, m.in. na wystawie Krakowskiego Towarzystwa Fotograficznego w 1908 r. i na wystawie we Lwowie w 1909 r. Wiele jego fotografii było reprodukowanych w „Pamiętnikach Towarzystwa Tatrzańskiego”, a następnie w „Wierchach”.