Wskaźnik Herfindahla-Hirschmana (HHI) (ang. Herfindahl-Hirschman Index), określany często jako wskaźnik Herfindahla lub w skrócie jako HHI – wskaźnik koncentracji rynku określający poziom natężenia konkurencji na tym rynku.
Opis Wskaźnik odwołuje się do koncepcji ekonomicznej stosowanej w prawie antymonopolowym. Nazwa pochodzi od nazwisk dwóch ekonomistów, którzy go opracowali. Wskaźnik został spopularyzowany w 1950 roku przez Orrisa Herfindahla. Późniejsza analiza wykazała, że przed nim opracował go w 1945 roku amerykański ekonomista Albert Otto Hirschman.
W teoretycznej ekonomii HHI jest zdefiniowane jako suma kwadratów udziałów w sprzedaży wszystkich przedsiębiorstw działających na rynku. Wartość tego wskaźnika może znajdować się w zakresie od 1/n (gdzie n to liczba przedsiębiorstw na danym rynku), w przypadku konkurencji doskonałej, do 1 w przypadku monopolu. Spadek wartości wskaźnika Herfindahla-Hirschmana implikuje spadek siły rynkowej producentów i wzrost konkurencyjności, a jego wzrost odwrotnie.
W prawie antymonopolowym i wśród ekonomistów praktyków HHI często oblicza się jako sumę kwadratów udziałów w rynku wyrażoną w procentach.