Grzegorz z Nareku, Grigor Narekaci (ur. ok. 940–951 niedaleko Başkale, zm. w 1003 w Nareku) – jeden z największych poetów i uczonych ormiańskich, święty Kościoła ormiańskiego i Kościoła katolickiego, Doktor Kościoła.
Życiorys Urodził się między 940 a 951 rokiem niedaleko Başkale. Był synem biskupa Anczewacziku Chosroesa, który był w konflikcie z patriarchą. Został wychowany w klasztorze Nareku, nieopodal jeziora Wan. W wieku 25 lat przyjął święcenia kapłańskie i został opatem. Wielokrotnie był posądzany o herezję, jednak bezskutecznie. Zmarł w 1003 roku w Nareku.
Twórczość Jego magnum opus stanowiła Księga śpiewów żałobliwych napisana około 1002 roku. Stworzył ją na prośbę braci w klasztorze i była traktowana jako podręcznik żalu i skruchy, ponieważ zawierała różne modlitwy, dostosowane do sytuacji życiowych. Główną inspiracją Księgi było Pismo Święte. Ponadto, na prośbę króla Gurgena, napisał „Komentarz do Pieśni Salomona” opisującą miłość między Jezusem a Kościołem. Jego pozostałymi dziełami były: „Historia św. Krzyża z Aparankhu”, „Enkomium św. Krzyża”, „Enkomium NMP”, „Enkomium św. Apostołów”, „Enkomium św.