Za swoje usługi pierwsi wójtowie otrzymali m.in. 600 hektarów ziemi rolnej w obrębie jurysdykcji miejskich, rzeźnię, młyny na Wiśle i Prądniku oraz wyłączność na zagospodarowanie brzegów Wisły od klasztoru panien Norbertanek na Zwierzyńcu do klasztoru ojców Cystersów w Mogile. Największy dochód przyniósł jednak przywilej pobierania czynszu z jednej szóstej działek budowlanych w nowym Krakowie oraz zwolnienie od cła i opłat od przewożonych towarów. Swoją działalność w Krakowie zakończył przed rokiem 1267.
Między rokiem 1264 a 1272 Gedko był właścicielem wójtostwa nowomiejskiego we WrocławiuŚląski Kwartalnik Historyczny Sobótka, t. 61, w. 2, 2006, s. 222; „Gedko dictus Stihoyt, wymieniony w dokumencie lokacyjnym na pierwszym miejscu, należał do znanej rodziny wrocławskiej. Należałoby zatem przyjąć, że któryś z przodków Gedki, może ojciec, pełnił tę właśnie funkcję.” [w:] Dzieje Krakowa: Kraków do schyłku wieków średnich. 1998. s. 132
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Historia gospodarcza Polski Stilvojt, Gedko Kategoria:Zasadźcy