Po zakończeniu II wojny światowej pracował do marca 1947 r. w Rejonowym Urzędzie Telefonicznym i Telegraficznego w Gliwicach W 1950 roku uzyskał w Katedrze Fizyki Politechniki Śląskiej tytuł zawodowy inżyniera elektryka. W 1964 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Akademii Górniczo-Hutniczej, w 1971 r. stopień docenta, a w 1982 r. tytuł profesora.

Wykładowca AGH. Był inicjatorem kształcenia oraz badań naukowych w zakresie telekomunikacji. W latach 1972–1975 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej, a w latach 1975–1978 Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki; profesor nadzwyczajny, kierownik Katedry Telekomunikacji (1991, 1991–1995 (1/2 etatu)).

Od 1969 r. był członkiem Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego. Był założycielem i do 1991 r. przewodniczącym Oddziału PTC w Krakowie. Wchodził również w skład Rady Naukowej PTC. W 1992 r. uzyskał tytuł Honorowego Członka PTC.

Życie prywatne Od 23 lipca 1949 był mężem Zofii Marii (1923–2020). Ich dwaj synowie to: Andrzej (ur. 1952) profesor telekomunikacji, wykładowca AGH, oraz Krzysztof (ur. 1954) – doktor medycyny w zakresie chirurgii.

Zmarł w Krakowie, pochowany 31 grudnia 2007 r., na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXIII-płd-6).