Krzyż jest pokryty 18 płytkami emalii pochodzącymi z różnych źródeł. 8 płytek na zakończeniach zostało zapewne wykonane w Bizancjum, 6 na poprzecznej i górnej części pionowej belki są lekko wygięte i wybrzuszone. Na tej podstawie przypuszcza się, że wcześniej zdobiły relikwiarz Złote Madonny i już w XI w. zostały usunięte, ponieważ przeszkadzały w ukoronowaniu figury dziecięcej koroną Ottona III, która także znajduje się w skarbcu w Essen. Płytki pokrywające dolną część pionowej belki są mniej wartościowe i zapewne zostały wykonane dla krzyża Teofano. Pod krzyżem znajduje się rzeźbiony kryształ górski, który był pierwotnie fatymidzką flaszeczką na perfumy. Na krzyżu nie został przedstawiony Chrystus. Na jego miejscu znajduje się kryształ górski ozdobiony złotą blachą i czerwonym aksamitem. Pod nim są widoczne dwie drzazgi, którym przypisuje się pochodzenie z krzyża Chrystusa. Dzięki temu krzyż Teofano jest równocześnie relikwiarzem.