Na batalion i szwadron KOP „Krasne” uderzyły wojska 100 Dywizji Strzeleckiej, 36 Dywizji Kawalerii i 15 oddziału ochrony pogranicza NKWD. W 100 DS kombriga Arkadija Jermakowa 85 ps mjr. M. Jakimowicza, wspierany przez dywizjon artylerii, miał wykonać główne uderzenie na Krasne, mając za sąsiada 331 ps mjr. G. Busułajewa. Pułk Busułajewa wzmocniony dywizjonem haubic otrzymał zadanie obejść Krasne i zająć Zabielicę, zaś 69 batalion rozpoznawczy mjr. S. Bartosza wsparty przez pluton czołgów prowadzić rozpoznanie rejonu Radoszkowice-Krasne, ubezpieczając skrzydło dywizji. Natomiast 355 ps mjr. N. Szwarewa posuwał się za 85 ps. Baon czołgów kpt. Czerniawskiego znajdował się pomiędzy 331 a 355 ps. Ogółem w I rzucie 100 DS atakowało 7 baonów piechoty oraz baon czołgów, dalsze 3 baony piechoty pozostawały w odwodzie.
Najtrudniejsze zadanie przypadło prawoskrzydłowemu baonowi KOP „Iwieniec” kpt. Eugeniusza Nowrata, wspieranemu przez szwadron KOP „Iwieniec” rtm. Ksawerego Wejtki. Na tym kierunku atakowały pododdziały 15 oddziału ochrony pogranicza NKWD oraz regularne formacje 3 Korpusu Kawalerii komdiwa Jakowa Czerewiczenki i 6 BPanc płk. Bolotnikowa. W walkach granicznych baon KOP „Iwieniec” kpt. Nowrata poniósł ciężkie straty i prawdopodobnie uległ rozproszeniu. Ocalał szwadron rtm.