Lata 1830–1831 15 listopada 1830 roku podpułkownik Antoni Strażyński został zdymisjonowany, a w nocy z 29 na 30 listopada tego roku rozpoczęło się powstanie listopadowe. Na prowincji żandarmeria zawiesiła swoją działalność. Niektórzy oficerowie zbiegli za granicę, a później do Rosji, innych sprowadzono do Warszawy jako więźniów. Po skoncentrowaniu korpusu pod Warszawą i reorganizacji 19 oficerów zostało przeniesionych do jazdy, a dwóch do weteranów. W ich miejsce oddelegowano trzech oficerów.
Podsumowanie Ogółem w latach 1816–1830 służbę w Żandarmerii pełniło 79 oficerów, w tym jeden pułkownik, dwóch podpułkowników, jeden major, 31 kapitanów, 19 poruczników i 25 podporuczników. Osiemnastu oficerów (23%) pełniło nieprzerwanie służbę od powstania Żandarmerii aż do jej likwidacjiKapitanowie: Wincenty Radzikowski, Józef Marchocki, Mikołaj Siciński, Jerzy Lewartowski, Jakub Jurgaszko, Benedykt Peszyński, Antoni Rożański, Nikodem Miracki, Antoni Malski, porucznicy: Wiktor Karsznicki, Franciszek Milewski, Kazimierz Lemański, Feliks Załęski, Karol Remiszewski, podporucznicy: Józef Bohdanowicz, Kazimierz Woycicki, Kacper Tokarski, Józef Floręcki.. Cechą charakterystyczną tej grupy oficerów był brak możliwości awansu.