Oprócz głównego wierzchołka w grzbiecie znajduje się jeszcze kilka niewyraźnych kulminacji. Z niewybitnego wierzchołka na północno-zachodnim krańcu odbiega ku północy krótki, stromy grzbiet kulminujący w Polanie (582 m) tuż nad Dunajcem.
Zbudowana jest z wapieni rogowcowych. Jej północne, wznoszące się na wysokość 400 m ponad przełomową dolinę Dunajca stoki mają spadek ok. 45° i cechują się licznym występowaniem wapiennych formacji skalnych. Największa ich grupa to Siedem Mnichów (słow. Sedem Mnichov) położona na stoku południowo-zachodnim. Rozciąga się od podnóża do wysokości ponad 700 m n.p.m., zajmując zachodnią połowę tego stoku i składa się z kilkunastu skalnych turni. Wschodni kraniec północno-wschodniego stoku obrywa się ponadto skałą Sama Jedna (słow. Osobná lub Osobitá skala), która stanowi lewe zbocze Przełomu Leśnickiego Potoku. Na wapiennych skałach występuje interesująca flora roślin sucholubnych i ciepłolubnych.