Wielkie Zimbabwe () zwane też Domem z kamieni () – największa budowla okresu przedeuropejskiego w Afryce na południe od równika, leżąca 25 km od prowincjonalnego centrum administracyjnego Masvingo i 250 km na południe od Harare, stolicy Zimbabwe. Kompleks ruin zajmuje powierzchnię ponad 750 ha. Znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Pochodzenie Wbrew powszechnym poglądom Wielkie Zimbabwe dla Europejczyków odkrył w roku 1868 nie , a (właśc. Adam Stanley Renders) – myśliwy i poszukiwacz przygód. Kiedy Renders spotkał Maucha, zaproponował wspólną wyprawę do kompleksu, którą zrealizowano w roku 1871. Warto jednak pamiętać, że dawne ruiny były znane Portugalczykom już od XVI wieku (i już wtedy od dawna były opuszczone). Mauch widząc mury był przekonany, że jest to stolica biblijnego Ofiru, skąd król Salomon sprowadzał złoto i kość słoniową, lub też tajemniczego Puntu, dokąd wyprawiali się starożytni Egipcjanie (najbardziej znane wyprawy odbyły się za panowania faraona Mentuhotepa III ok. roku 1990 p.n.e. w początkach Średniego Państwa oraz około 9.