Od roku 1976 sieć stopniowo była przebudowywana na metro, a ostatecznie w 1989 roku doprowadzono do całkowitego wcielenia kolei miejskich do metra.
Wyróżnia się pięć etapów rozbudowy wiedeńskiego metra: Pierwszy etap (1969–1982) – podstawy: U1, U2, U4; Drugi etap (1983–2000) – nowe linie: U3, U6; Trzeci etap (2001–2010) – wydłużenie U1, U2; Czwarty etap (2010–2023) – wydłużenie U1, U2, nowa linia: U5; Piąty etap (2023–2028) – wydłużenie U2, U5.
Niezrealizowane koncepcje mały|skala|Carl Ritter von Ghega Pierwsze koncepcje budowy kolei miejskiej w Wiedniu pochodzą z lat 40. XIX wieku. Od tego czasu wielokrotnie zmieniały się koncepcje i plany budowy oraz późniejszego rozwoju tego środka transportu, wraz z rozwojem miasta.
W 1844 roku inżynier Heinrich Sichrowsky złożył wniosek o koncesję dla budowy kolei atmosferycznej na terenie Wiednia. Projekt miał być oparty na systemie Medhurst und Clegg. Pociągi poruszające się w zamkniętej tubie miały być poruszane za pomocą stacjonarnych pomp napędzanych maszyną parową, które wpompowywałyby powietrze do tunelu za pociągiem, a wypompowywały przed nim, tworząc stan zbliżony do próżni. Według planów kolej miała połączyć Lobkowitzplatz przez ścisłe centrum do dzielnicy Hütteldorf. Pomimo iż podobne rozwiązania powstały m.in.