thumb|Położenie Faras w stosunku do katarakt thumb|Panorama Faras wykonana w 1867 przez Edwarda Leara. thumb|Św. Anna, autor nieznany, malowidło ścienne (VIII w.), Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|Malowidło ścienne Boże Narodzenie (X/XI w.) z Muzeum Archeologicznego w Chartumie Faras (staroż. Pachoras) – miejscowość w północnym Sudanie, na północ od II katarakty w pobliżu Wadi Halfa, obecnie zalana wodami jeziora Nasera.
Pachoras było stolicą prowincji królestwa Meroe od 270 p.n.e. aż do upadku państwa w 350 n.e., a później stolicą prowincji królestwa Nobadii, które w VI w. n.e. przyjęło chrześcijaństwo, a od VII w. stolicą prowincji królestwa MakuriiMierzejewska, Sulikowska 2014, str. 8, 10. W VII w. n.e. w Pachoras ustanowiono biskupstwoMierzejewska, Sulikowska 2014, strona 10, które istniało do XIV w., gdy Makuria ostatecznie upadła, a jej ludność została zislamizowana. W XVIII w. Arabowie wznieśli na ruinach dawnego Pachoras cytadelę, wokół której istniała osadaMichałowski, 1974, Od Edfu ..., str. 154, 160–161. W latach 60. XX w. ludność wioski wysiedlono w związku z planowanym zalaniem tego obszaru w ramach budowy Tamy Assuańskiej, a część cytadeli i zabudowań wioski rozebrano w trakcie ratunkowych prac archeologicznych profesora Kazimierza MichałowskiegoMichałowski, 1974, Od Edfu ..., str. 160–161, 164.