mały|Grób Stanisława Leśniewskiego na cmentarzu Powązkowskim
Stanisław Leśniewski (ur. 28 marca 1886 w Sierpuchowie, zm. 13 maja 1939 w Warszawie) – polski filozof, logik i matematyk. Wraz z Janem Łukasiewiczem współtworzył warszawską szkołę logiczną, w międzywojniu najważniejszy ośrodek logiki matematycznej na świecie. Stworzył trzy systemy podstaw matematyki: prototetykę, ontologię i mereologię. Jego jedynym doktorantem był Alfred Tarski. Podczas wojny polsko-bolszewickiej łamał bolszewickie szyfry dla polskiego Sztabu Generalnego.
Życiorys Urodził się w 1886 w Sierpuchowie, około 100 km od Moskwy, w rodzinie inżyniera Izydora Leśniewskiego i Heleny Leśniewskiej z domu Paczewskiej. Ojciec pracował przy budowie kolei transsyberyjskiej, co zmuszało rodzinę do częstych przeprowadzek. W 1896 rozpoczął naukę w szkole realnej w Troickosawsku (od 1934 Kiachta) przy granicy z Mongolią. Od 1899 uczył się w gimnazjum w Irkucku na Syberii, które opuścił w 1903, a w 1904 zdał eksternistycznie egzamin maturalny. W latach 1904–1910 studiował filozofię i matematykę w Lipsku, Zurychu, Heidelbergu, Petersburgu i od 1909 w Monachium, gdzie uczestniczył w wykładach Hansa Corneliusa, i .