Histony – zasadowe białka wchodzące w skład chromatyny, neutralizujące i wiążące kwas deoksyrybonukleinowy.
Mają niewielką masę cząsteczkową (poniżej 23 kDa). Charakteryzują się dużą zawartością aminokwasów zasadowych, zwłaszcza lizyny i argininy, co nadaje im właściwości polikationów. Histony wiążą się z polianionową helisą DNA, tworząc elektrycznie obojętne nukleoproteiny.
Histony występują u wszystkich eukariontów. U bruzdnic są zastąpione przez inne białka, jednak one też mają geny umożliwiające wytwarzanie histonów.
Typy histonów Wyróżnia się pięć typów histonów: szczególnie bogate w lizynę: 1) H1 - najbardziej zasadowy, największy z histonów (zwany czasem histonem łącznikowym) 2) H2A 3) H2B szczególnie bogate w argininę: 4) H3 5) H4
Histony H3 i H4 są najbardziej konserwatywne ewolucyjnie, natomiast histon H1 jest najbardziej zmienny.
Histony H2A, H2B, H3 i H4 tworzą rdzeń nukleosomu, a histon H1 spina DNA wchodzące i schodzące z nukleosomu.