Auckland – 510 km²; wymiary: 42 × 26 km; najwyższe wzniesienie: 659 m n.p.m. Cavern Peak Adams – 100 km²; 705 m Mount Dick Enderby – 4,8 km²; 46 m Disappointment – 3,0 km²; 3,35 × 1,53 km; 318 m Ewing – 0,6 km²; 1,42 × 1,1 km; 24 m Rose – 48 m n.p.m.
Historia Na północnych krańcach wysp w XIII wieku przejściowo osiedlili się Maorysi – istnieją dowody archeologiczne ich bytności.
Wyspy zostały odkryte dla Europejczyków w 1806 przez kapitana statku wielorybniczego Abrahama Bristowa, który nazwał je na cześć Williama Edena, barona Auckland. Rok później Wielka Brytania uznała wyspy za część Imperium brytyjskiego. Wyspy Auckland odwiedzali badacze antarktyczni: Jules Dumont d’Urville w 1839 i James Clark Ross w 1840. W tym samym okresie podjęto próby osiedlenia się na wyspie – powstały tu bazy łowców wielorybów i fok. Większa osada, Hardwicke, założona przez Charlesa Enderby’ego, mająca być fundamentem kolonizacji, przetrwała tylko dwa lata (1850–1852). Fiasko kolonizacji było wynikiem ostrego klimatu i częstych opadów charakterystycznych dla Oceanu Południowego.
Za czasów ekspedycji Rossa nastąpiła druga fala osadnictwa maoryskiego: na wyspie Enderby osiedlili się osadnicy z wysp Chatham z plemienia Ngāti MutungaHistorical Timeline of the Auckland Islands.