Po opuszczeniu obozu wstąpił do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech, który w 1946 przeniesiono do Wielkiej Brytanii. W 1947, po rozwiązaniu korpusu, powrócił do Polski. Nękany był krótkotrwałymi aresztowaniami przez UB (kilka godzin, 1 dzień). Pracował wówczas w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej, skąd zwolniono go na przełomie 1949–1950. W latach 1954–1955 był świadkiem w procesie kpt. cc Adama Boryczki ps. „Brona”. Następnie pracował w Instytucie Organizacji Mechanizacji Budownictwa, gdzie związał się z sekcją narciarską przy Zrzeszeniu Sportowym Budowlani Warszawa (prezesem sekcji był Roman Skirgajło).
W połowie lat 50. został wiceprezesem Polskiego Związku Narciarskiego, którym był do 1963. Wraz z trzema kolegami: Henrykiem Komorowskim, Zygmuntem Rakowieckim oraz Stanisławem Ziobrzyńskim (1925–1989) byli inicjatorami i głównymi organizatorami narciarskich Mistrzostw Świata FIS w Zakopanem organizowanych w lutym i marcu 1962. Była to pierwsza tej rangi impreza międzynarodowa w powojennej Polsce. Był też członkiem Prezydium Polskiego Komitetu Olimpijskiego i międzynarodowym sędzią w skokach narciarskich.
Członek ZBoWiD. Był założycielem (19 listopada 1983), przewodniczącym i wieloletnim seniorem środowiska żołnierzy Wachlarza.