Michaił Michajłowicz Szapowałow, ros. Михаил Михайлович Шаповалов (ur. w Grajworonie, zm. 8 maja 1945 w rejonie Przybramie) – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy (generał major), dowódca formowanej 3 dywizji piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej.
Życiorys Ukończył szkołę realną w Biełgorodzie. Od 1915 r. służył w armii rosyjskiej, biorąc udział w I wojnie światowej. 15 kwietnia 1918 r. wstąpił do armii bolszewickiej, zostając dowódcą szwadronu kawalerii. W grudniu tego roku dostał się do niewoli ukraińskiej, ale udało mu się zbiec w lutym 1919 r. W tym roku został członkiem Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików), ale w 1921 r. wykluczono go z niej na fali partyjnych czystek. Na przełomie 1919/1920 r. przeszedł kursy kawaleryjskie w Moskwie. W lutym 1920 r. objął dowództwo szwadronu kawalerii w 22 kijowskim pułku kawalerii w składzie 1 Armii Konnej. Krótko pełnił nawet obowiązki dowódcy pułku. Do 1921 r. walczył z powstańcami ukraińskimi. Następnie został zastępcą dowódcy szkolnego szwadronu kawalerii w szkole kawalerii w Charkowie. W 1922 r. ukończył wydział kawaleryjski w wyższej pedagogicznej szkole wojskowej w Kijowie. Do 1923 r. pełnił funkcję adiutanta w sztabie 3 kazańskiej dywizji strzeleckiej. Od 1924 r.