Ta’ Ħaġrat – stanowisko archeologiczne na Malcie, na obrzeżach miejscowości Mġarr. Zachowały się tu pozostałości megalitycznych świątyń, datowanych na IV i III tysiąclecie p.n.e. Kompleks został odkryty w 1925 roku przez sir Themistoclesa Zammita. W 1992 roku obiekt wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Choć jest mniejsza od okolicznych świątyń, Ta’ Ħaġrat jest najlepiej zachowaną budowlą megalityczną w północnej części wyspy.
Kompleks Ta’ Ħaġrat składa się z dwóch budowli sakralnych: większej Świątyni Południowej i mniejszej Świątyni Północnej. Do obecnych czasów w dobrym stanie zachowała się fasada Świątyni Południowej wraz ze sklepionym wejściem trylitycznym. Wokół posiadającego kamienną podłogę prostokątnego dziedzińca znajdują się wejścia do trzech apsyd. Plan budowli przypomina liść koniczyny.
Do głównej budowli przylega znacznie mniejsza Świątynia Północna. Choć charakteryzuje ją znacznie prostszy układ przestrzenny, badania archeologiczne wykazały, iż powstała około 500 lat później niż Świątynia Południowa. Północna część kompleksu mogła więc pełnić jedynie funkcję pomocniczą. Pomiędzy świątyniami zachował się fragment schodów, które w przeszłości umożliwiały dostęp na wyższy poziom lub do małego pomieszczenia w ścianie.