thumb|240px|Płaskorzeźba Pawła Malińskiego na pomniku Unii Lubelskiej w Lublinie. thumb|240px|Grób Pawła Malińskiego na cmentarzu Powązkowskim Paweł Maliński (ur. 14 lipca 1790 w Bernau (Czechy), zm. 7 listopada 1853 w Warszawiedane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – czeski rzeźbiarz, tworzący w Polsce.
Życiorys Był z pochodzenia Czechem. W roku 1804 rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. W latach 1810–1816 kształcił się w Saskiej Akademii Sztuki w Dreźnie pod kierunkiem Franza Pettricha.
W 1816 roku przybył do Warszawy na zaproszenie Stanisława Zamoyskiego, który powierzył mu wykonanie dekoracji rzeźbiarskiej dla przebudowywanego Pałacu Błękitnego. W 1817 został mianowany na profesora rzeźby Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Funkcję tę pełnił aż do zamknięcia Oddziału Sztuk Pięknych po upadku powstania listopadowego. W latach 1820–1822 wyjechał na stypendium rządowe do Włoch, gdzie przez dwa lata (1820–1822) pracował pod kierunkiem Bertela Thorvaldsena.
Paweł Maliński wykształcił między innymi takich uczniów jak Konstanty Hegel, Władysław Oleszczyński, Tomasz Oskar Sosnowski i Jakub Tatarkiewicz.
Był wolnomularzemLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s.