tytułem wystąpił któryś z kniaziów Nieświckich.

Wprawdzie nie zachowały się żadne dokumenty, na podstawie których można by powiedzieć coś pewnego na temat imion przodków kniazia Fiodora Nieświckiego-Winnickiego-Zbaraskiego i kniazia Iwana Nieświckiego-Bybelskiego-Przedzielnickiego, jednak Władysław Semkowicz na podstawie notat Jana Zamoyskiego dowiódł, że herb na pieczęci Iwana Nieświckiego, która wisiała przy dokumentach z 1387 roku był bardzo podobny do znaku na pieczęci kniazia Fiodora Nieświckiego z 1434 rokuW. Semkowicz Korybutowicze i Nieświzcy w świetle sfragistyki, Miesięcznik Heraldyczny 1913, przy czym wspomniany Iwan Nieświcki mając przynajmniej 20 lat w 1387 roku z pewnością był starszy o jedną generację od Iwana Nieświckiego-Bybelskiego-Przedzielnickiego, który dożył 1467 roku. Z kolei Kazimierz Sochaniewicz stwierdził, że godło używane o wiele później przez przedstawicieli rodu Zbaraskich jako piętno własnościowe do znaczenia koni niewiele różniło się od znaków napieczętnych zaprezentowanych przez Władysława SemkowiczaK. Sochaniewicz Przyczynek do rozwoju herbu ks.