W latach pięćdziesiątych XX wieku wybudowano, między ul. Jesionową i Turystyczną, bloki wielorodzinne z cegły, nazywając tę dzielnicę Szydłówkiem. Zamieszkali tu robotnicy okolicznych fabryk – głównie KZWM (dawna Huta Ludwików) oraz Chemaru. Przez pewien czas utrzymywały się zwyczajowe nazwy różnych grup bloków, w zależności od tego, w jakiej fabryce pracowali mieszkańcy: bloki ludwikowskie, chemarowskie, wojskowe, itp. Dzielnica miała "pasaż handlowy", w którym po jednej stronie były sklepy, a po drugiej okazała restauracja "Robotnik", w której serwowano głównie trunki. Dopiero w dalszej kolejności powstało przedszkole (1956), przychodnia zdrowia i plac zabaw. Na koniec wybudowano szkołę (1962). Mieszkańcy od początku nie chcieli "Robotnika". Żądali aby "zlikwidować miejsce spotkań różnego autoramentu alkoholików". Prezydium Miejskiej Rady Narodowej nawet obiecało zamienić knajpę w szkołę, albo w kino. Knajpa jednak w dobrej kondycji dotrwała do XXI wieku, gdzie w końcu poległa w starciu z realiami wolnego rynku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szydłówek (Kielce) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.