Rossi), śpiewana przez niego w parze z Wilmą De Angelis zajęła na Festiwalu 3 miejsce (a 2 na włoskiej liście przebojów) a druga piosenka – „È mezzanotte” (Testa-Cozzoli-Compari), śpiewana w parze z Sergio Brunim – 5 miejsce.
Z mniejszym powodzeniem występował Joe Sentieri na Festiwalu w San Remo w latach następnych: 1961 z piosenkami „Lei” (R. Pazzaglia–J. Sentieri) (12 miejsce) i „Libellule” (A.Testa-Viezzoli) (nie weszła do finału), 1962 z piosenkami „Cipria di sole” (Marotta-Mazzocco) (8 miejsce) i „Tobia” (A. Testa-Mogol-C.Donida) (poza finałem) 1963 z piosenkami „Fermate il mondo” (Canfora-Verde) i „Quando ci si vuol bene… (come noi)” (G. Calabrese-Isola-B. Zambrini) (obie nie przeszły do finału).
Uno dei tanti – I (Who have nothing) W 1961 Joe Sentieri wylansował swój największy, jak się później okazało, przebój: „Uno dei tanti” (Mogol–C. Donida). Piosenka cieszyła się – i nadal się cieszy – ogromną popularnością, zwłaszcza w USA, gdzie została przetłumaczona na angielski przez znaną spółkę autorsko-kompozytorską Jerry Leiber – Mike Stoller pod tytułem „I (Who have nothing)”. Najsłynniejsi jej wykonawcy to: Ben E.