2 pułk artylerii lekkiej – pułk artylerii polskiej ludowego Wojska Polskiego.
Sformowany 19 sierpnia 1943 na podstawie rozkazu dowódcy 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR nr 95 z 27 grudnia 1943. Przysięgę żołnierze pułku złożyli 11 listopada 1943 w obozie sieleckim.
Sztandar ufundowany przez mieszkańców Radomia wręczono pułkowi po zakończeniu wojny 11 lipca 1948.
Działania bojowe Pułk wchodził w skład 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego z 1 Armii WP.
Od 12 do 23 lipca 1944 pułk wspierał ogniem piechotę Armii Czerwonej pod Dolskiem, później pod Dorohuskiem. W lipcu uczestniczył w walkach pod Puławami, w sierpniu na przyczółku warecko-magnuszewskim, a następnie walczył o przyczółki w Warszawie.
Najcięższe walki pułk stoczył w lutym 1945 w rejonie Podgajów i Nadarzyc.
W drugiej połowie lutego poszczególne dywizjony pułku wspierały działania 5 i 6 pułku piechoty pod Borujskiem, Wierzchowem, Żabinem i Żabinkiem.
W pierwszych dniach marca pułk zabezpieczał natarcie 2 DP, a następnie jej pościg ku Bałtykowi. 15 marca pułk uczestniczył w obronie wybrzeży Bałtyku, prowadząc m.in.