Jest oczywiste, że Swedenborg (150 lat przed jakimkolwiek innym naukowcem) wykazał, że aktywność mózgu jest synchroniczna z oddychaniem, a nie z pracą serca i krążeniem krwi. Odkrycie to nadal nie jest w pełni brane pod uwagę i rozumiane. To on także doszedł do współczesnych wniosków dotyczących działalności mózgu jako połączonej aktywności jego poszczególnych komórek. Kora mózgowa, szczególnie zaś jej elementy – komórki nerwowe – tworzą zdaniem Swedenborga siedzibę duszy i są podzielone stosownie do różnych funkcji.
Jego poglądy na fizjologiczne funkcje rdzenia kręgowego także nie odbiegają od wyników najnowszych badań. Przewidział m.in. wiele funkcji gruczołów bezkanałowych, które dzisiejsi badacze dopiero zaczynają odkrywać.
Życie osobiste Emanuel Swedenborg w młodości przeżył nieszczęśliwą miłość i z tego powodu pozostał kawalerem do końca życia. Około 1718 roku był krótko zaręczony z piętnastoletnią , córką szwedzkiego uczonego Christophera Polhema. Zaręczyny te zostały zerwane, co spowodowało u Swedenborga głębokie przygnębienie. Zdaniem , traumatyczne przeżycia związane z odrzuceniem przez ukochaną kobietę stały się przyczyną zwrotu Swedenborga w stronę religii i mistyki.