W listopadzie 1918 dowództwo francuskie zamierzało użyć dywizji w operacji zmierzającej do zajęcia rejonu Saarbrücken pomimo tego, że nie zakończyła ona formowania. 11 listopada dywizja znalazła się na podstawie wyjściowej do natarcia w rejonie miejscowości Lunéville. Podpisanie rozejmu przekreśliło plany wykorzystania dywizji do walk frontowych. 19 lutego 1919 na bazie rozformowanego XXXVI Korpusu (franc.) sformowano I Korpus AP we Francji w skład, którego weszła 1 i 2 Dywizja Strzelców Polskich.
Dowódcy dywizji général de brigade Joseph Ecochard 3 lipca 1917 – 4 sierpnia 1918 général de brigade Jean Vidalon 2 września 1918 – 21 marca 1919 général de brigade Joseph Jean Bernard
Przeformowanie
9 września 1919 r. rozkazem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego 1 Dywizję Strzelców Polskich przemianowano na 13 Dywizję Piechoty i przeformowano na etat dywizji złożonej z dwóch brygad piechoty (każda po dwa pułki): XXV Brygada Piechoty 43 pułk piechoty (dawny 1 pułk strzelców polskich 1 DSP) 44 pułk piechoty (dawny 2 pułk strzelców polskich 1 DSP) XXVI Brygada