virginianus godmani Nelson, 1897 – wschodnie Veracruz. C. virginianus minor Nelson, 1901 – Tabasco, północno-wschodnie Chiapas. C. virginianus insignis Nelson, 1897 – południowo-wschodnie Chiapas, północno-zachodnia Gwatemala. Obejmuje proponowany podgatunek nelsoni. C. virginianus salvini Nelson, 1897 – południowe Chiapas. C. virginianus coyoleos (Statius Müller, 1776) – przepiór czarnogłowy – wschodnia Oaxaca, północne Chiapas. C. virginianus thayeri Bangs & J.L. Peters, 1928 – północno-wschodnia Oaxaca. C. virginianus harrisoni Orr & J.D. Webster, 1968 – południowo-zachodnia Oaxaca. C. virginianus atriceps (Ogilvie-Grant, 1893) – zachodnia Oaxaca.
Morfologia i ekologia Długość ciała 20–25 cm. Wierzch ciała brązowy, z kasztanowatymi smugami; spód biały, z czarnymi plamkami. U samca czarne ciemię, brwi szeroki i długie, ciągną się na kark; poniżej czarne paski oczne, które kontrastują z brwiami;