Ustawa sukcesyjna Bolesława Krzywoustego (zwana też testamentem lub statutem) – akt prawno-polityczny, w którym Bolesław Krzywousty ustalił zasady następstwa tronu i wprowadził podział terytorialny Polski między swoich synów.
Według założeń – główna władza należała do księcia zwierzchniego (łac.) princepsa, którym każdorazowo miał zostawać najstarszy przedstawiciel (senior) rodu. Miał on władzę zwierzchnią nad juniorami. Do jego obowiązków m.in. należało: obrona granic państwowych, prowadzenie polityki zagranicznej, mianowanie arcybiskupa i biskupów oraz prawo bicia monety. Utrzymywał też w dzielnicach innych książąt załogi. thumb|upright|Bolesław Krzywousty
Czas powstania dokumentu Rozporządzenia w sprawie sukcesji weszły w życie tuż po śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138, natomiast nie jest znana data ich ustanowienia . Przypuszcza się, że mogło to nastąpić w 1115 lub 1116 po narodzinach syna Leszka, bądź po buncie palatyna Skarbimira w 1117. Historyk Stanisław Szczur krytycznie odniósł się do tej hipotezy. Stwierdził, że takie tłumaczenie tła buntu w kontekście ustawy sukcesyjnej jest jedynie przypuszczeniem z uwagi na brak materiałów źródłowych.