konsens). thumb|upright=0.5|Wincenty Kadłubek
Jan Długosz w (łac.) Annales seu cronicae incliti Regni Poloniae (Roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego), podobnie jak Wincenty Kadłubek, zaznaczył, że wszyscy synowie otrzymali dzielnice. Ziemią Kazimierza mieli zarządzać jego opiekunowie. Kronikarz opisał podział państwa w następujący sposób: thumb|upright=0.5|Jan Długosz
Dyskusja wokół ustawy sukcesyjnej Dyskusja nad postanowieniami statutu Bolesława Krzywoustego rozpoczęła się w II poł. XIX w. (Karol B. Hoffman, A. Małecki, M. Kantecki, W. Kętrzyński, S. Smolka i O. Balzer). Współcześni polscy mediewiści, w wielu swoich naukowych rozprawach przedstawiają koncepcje, które dają nowe spojrzenie na dokument sukcesyjny.
Wśród badaczy istnieją rozbieżności w kwestii rozporządzeń zawartych w ustawie: Marek Derwich (mediewista) ustalił dzielnice dla potomków Krzywoustego, podobnie jak Antoni Małecki w 1876. Władysław II miał otrzymać Śląsk jako dzielnicę dziedziczną i dzielnicę senioralną złożoną z ziemi krakowskiej, sieradzkiej i łęczyckiej. W gestii seniora miało być utrzymane zwierzchnictwo nad Pomorzem. Do pozostałych dóbr przyrodnich braci należały: Mazowsze z Kujawami (Bolesław Kędzierzawy), cała Wielkopolska z Poznaniem, Gnieznem i Kaliszem (Mieszko Stary) i prowincja sandomierska (Henryk Sandomierski).