Bronisław Romanowicz Antilewski (; ur. 1916 w wiosce Markowcy w guberni mińskiej, zm. 25 lipca 1946 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy (starszy lejtnant), następnie lotnik kolaboracyjnej 1 Wschodniej Eskadry Lotniczej i lotnictwa Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) podczas II wojny światowej, Bohater Związku Radzieckiego pozbawiony następnie tytułu.
Życiorys Jego rodzina była polskiego pochodzenia. Inne źródła wskazują narodowość białoruską. W 1937 ukończył technikum rolnicze. Od października tego roku służył w Armii Czerwonej. Do czerwca 1938 uczył się w specjalnej szkole lotniczej w Monino, a następnie dostał przydział do 21 Bombowego Pułku Lotniczego Dalekiego Zasięgu jako strzelec-radiotelegrafista. Latał na samolotach DB-3. Uczestniczył na przełomie lat 1939/1940 w wojnie zimowej z Finlandią. 7 kwietnia 1940 roku uzyskał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Od września tego roku uczył się pilotażu w Kaczyńskiej szkole lotniczej im. Miasnikowa. 5 lutego 1941 awansował do stopnia starszego sierżanta, zaś po ukończeniu szkoły 8 kwietnia 1942– młodszego lejtnanta. Skierowany na front w kwietniu 1942, służył w 20. Pułku Myśliwskim 1. Armii Powietrznej na samolotach Jak-9. Jego pułk stał się jedną z najlepszych sowieckich jednostek lotniczych. 17 września 1942 roku Antilewski awansował na lejtnanta (podporucznik).