mały|180px|Jan Szewczyk ppłk ostatnie zdjęcie Jan Szewczyk (ur. 28 stycznia 1896 w Brzeziu, zm. 12 października 1969 w Skawinie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 28 stycznia 1896 we wsi Brzezie, w ówczesnym powiecie bocheńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jacka. 26 maja 1916 zdał wojenny egzamin dojrzałości z odznaczeniem w c. k. Gimnazjum w Bochni.
1 stycznia 1917 został mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. 13 pułk piechoty.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu w 13 pułku piechoty w Pułtusku. W następnych w dalszym ciągu pełnił obowiązki dowódcy II batalionu. 3 maja 1926 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 92. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1932 pozostawał w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych.