Leopold Skulski (ur. 15 listopada 1877 w Zamościu, zm. po 1939, dokładne miejsce i czas nieznane) – polski inżynier chemik, farmaceuta i polityk; nadburmistrz Łodzi od 29 września 1917 do 22 lutego 1919, prezes Rady Ministrów od 13 grudnia 1919 do 9 czerwca 1920; prezes klubu Narodowego Zjednoczenia Ludowego w Sejmie Ustawodawczym (1919–1922)Tadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919, Poznań 1920, s. 286., członek Prezydium Rady Naczelnej Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1939 rokuRocznik Polityczny i Gospodarczy 1939, Warszawa 1939, s. 72..
Wczesne lata Urodził się w rodzinie Adolfa Piotra herbu Rogala, urzędnika rolnego lub magistrackiego i Bronisławy z Kiewliczów herbu Leliwa. Rodziny obojga rodziców utraciły swoje majątki po powstaniu styczniowym . Swą edukację rozpoczął w gimnazjum w Zamościu w 1891. Uczęszczając do V klasy, rozpoczął pracę w jednej z zamojskich aptek. 21 grudnia 1894 zdał egzamin ze znajomości języka rosyjskiego, łacińskiego i niemieckiego, arytmetyki i umiejętności wyraźnego pisania – otrzymał tytuł ucznia aptekarskiego. Został on nadany Skulskiemu przez Lubelski Oddział Lekarski Rządu Gubernialnego Lubelskiego. Następnie od 24 grudnia 1894 do 18 grudnia 1897 odbywał praktyki w aptekach Lublina i Krasnegostawu.