Minister spraw wewnętrznych 24 lipca 1920 Leopold Skulski przyjął tekę ministra spraw wewnętrznych w rządzie Wincentego Witosa. Dwa dni później, na mocy uchwały Rady Ministrów, wszedł w skład Rady Obrony Państwa. W warunkach trwającej wojny z Rosją radziecką, do zadań Skulskiego należało m.in. organizowanie ewakuacji władz oraz zabezpieczenie miast, a zwłaszcza Warszawy przed infiltracją dywersantów zza linii frontu. Zajmował się także zwalczaniem wystąpień komunistycznych, inspirowanych często przez radzieckie służby specjalne. Wizytował także odcinek frontu zbliżony najbardziej do stolicy. 28 czerwca 1921 Skulski złożył dymisję. Została ona wywołana przez krwawe zajścia w Zagłębiu Dąbrowskim – policja użyła wówczas broni w starciach z protestującymi robotnikami.
Poza polityką W wyborach w listopadzie 1922 stworzona przez Skulskiego lista Polskie Centrum poniosła całkowitą klęskę, nie wprowadzając do parlamentu żadnego ze swych członków. W 1923 doprowadził do połączenia swojego Narodowego Zjednoczenia Ludowego z PSL „Piast”. W ugrupowaniu tym od lipca 1923 pełnił funkcję jednego z pięciu wiceprezesów.