Juan de Torquemada (ur. 1388 w Valladolid, zm. 26 września 1468 w Rzymie) – hiszpański kardynał, dominikanin. Stryj Tomasa de Torquemada, wielkiego inkwizytora Hiszpanii w latach 1483-98.
Życiorys Pochodził z Palencii w królestwie Kastylii. W wieku 15 lat wstąpił do zakonu dominikańskiego w konwencie San Pablo w Valladolid. Studiował na uniwersytetach w Salamance i Paryżu, uzyskując tytuły licencjata (1424) i magistra (1425) teologii. Następnie został profesorem na uniwersytecie w Valladolid oraz przeorem w miejscowym konwencie dominikanów (w 1431 został przeniesiony do konwentu w Toledo).
W 1432 przybył na Sobór w Bazylei w podwójnym charakterze przedstawiciela generała zakonu dominikanów oraz ambasadora króla Kastylii Jana II. Na soborze bronił autorytetu papieskiego przed atakami koncyliarystów, wspomagając kardynała Giuliano Cesarini, przewodniczącego obrad z ramienia papieża Eugeniusza IV. Poparł także przeniesienie obrad do Ferrary. W nagrodę Eugeniusz IV 4 marca 1435 mianował go Mistrzem Świętego Pałacu.