1 samodzielny pułk łączności (1 pł) – oddział łączności ludowego Wojska Polskiego
Pułk został sformowany w kwietniu 1944, w Trojanowie (ZSRR) dla zabezpieczenia łączności 1 Armii Wojska Polskiego.
Swój szlak bojowy pułk zakończył 7 maja 1945 nad Łabą.
Geneza Gdy w Związku Radzieckim 9 maja 1943 została utworzona 1 Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, razem z nią w jej składzie sformowana została kompania łączności.
W miarę napływania ochotników do polskiego wojska, za zgodą władz ZSRR utworzona dywizja rozrasta się do rozmiarów korpusu, powstaje 1 Korpus Wojska Polskiego. Powstaje też potrzeba rozbudowy kompanii łączności do batalionu. Wtedy dowódca korpusu gen. brygady Zygmunt Berling kieruje do obozu w Sielcach grupę oficerów i żołnierzy, której zadaniem jest uzupełnienie 1 samodzielnego batalionu łączności. W zasadzie był to normalny batalion łączności według etatu rosyjskiego, ale żeby podkreślić jego samodzielność w dziedzinie obrony i ochrony własnych pododdziałów, większości jednostek nadawano miano "Samodzielny".