Wydostał go z niego emigracyjny działacz turkiestański, współpracujący z Niemcami, Mustafa Czokaj. Bajmirza Hait wstąpił do nowo formowanego Legionu Turkiestańskiego, dochodząc do stopnia Waffen-Hauptsturmführera der SS. Ponadto wszedł w skład Turkiestańskiego Komitetu Narodowego w Berlinie, stając na czele oddziału wojskowego. Po zakończeniu wojny zamieszkał w zachodnich Niemczech. Od 1947 pracował na uniwersytecie w Münster. W 1950 uzyskał tytuł profesora filozofii. Zajmował się problematyką politycznej, religijnej i społecznej sytuacji ludów tureckich w ZSRR oraz ich historią. Wydawał książki i publikował artykuły w różnych naukowych czasopismach. Brał udział w licznych konferencjach i kongresach międzynarodowych i krajowych, seminariach, odczytach itp.
Prace „Следы Русского Империализма в Тюркском Мире” „Проблемы Тюркизма и Ислама в Советском союзе” „Басмачи – Национальная борьба в Туркестане 1917-1934 годов” „Туркестан и Ислам под властью России” „Туркестан, Между Россией и Китаем”
Przypisy
Bibliografia Siergiej G. Czujew, Проклятые солдаты. Предатели на стороне III рейха, Moskwa 2004
Linki zewnętrzne Biografia Bajmirzy Haita (jęz. rosyjski)
Kategoria:Uzbeccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Zmarli w 2006