Charles Diehl (ur. 19 stycznia 1859 – zm. 1 listopada 1944) - historyk francuski, specjalizujący się w historii Bizancjum.

Życiorys Ukończył studia w École normale supérieure. W 1881 roku uzyskał agrégation w zakresie historii. Specjalista w zakresie archeologii, historii i sztuki Bizancjum. Pracował we francuskich zagranicznych instytutach badawczych: École française de Rome (1881-1882) oraz École française d’Athènes (1883-1885). W 1888 roku obronił doktorat, a następnie od 1889 roku wykładał na Uniwersytecie Paryskim.

Do najważniejszych prac należą dzieła o egzarchacie Rawenny (1888), o bizantyńskiej Afryce (1896), o Justynianie Wielkim (1901), jak i liczne rozprawy w Etudes byzantines (1905). Pisał również eseje w serii - Figures byzantines.

Publikacje L’Afrique Byzantine. Histoire de la domination byzantine en Afrique (533-709), Paris 1896. Justinien et la civilisation byzantine au VIe siècle, Paris 1901. Figures Byzantines, Paris 1906-1908. Histoire de l'Empire Byzantin, Paris 1919. Byzance. Grandeur et decadence, Paris 1920. Les Grands Problèmes de l'Histoire Byzantine, wyd. 2, Paris 1926. Theodora imperatrice de Byzance, Paris 1937. Les grands problems de l’histoire byzantine, Paris 1947. Imperatrices de Byzance, Paris 1959.