Wilhelmina żagańska, niem. Katharina Friederike Wilhelmine Benigna von Kurland (ur. 8 lutego 1781 w Mitawie, zm. 29 listopada 1839 w Wiedniu) – księżna żagańska, właścicielka dóbr nachodzkich.
Wilhelmina była najstarszą córką księcia Kurlandii Piotra Birona i jego żony Doroty von Medem. Jej młodszymi siostrami były Paulina Hohenzollern-Hechingen, Joanna Acarenza oraz Dorota de Talleyrand-Périgord. Po śmierci ojca w 1800 Wilhelmina odziedziczyła księstwo żagańskie i dobra nachodzkie. W latach 1800–1839 zadbała o pałac żagański, który wchodził w skład jej księstwa, natomiast pałac w Ratibořicach w latach 1810–1812 poleciła przebudować w stylu empire. Dzięki temu w 1813 mogła odbyć się w nim narada koalicji antynapoleońskiej. thumb|left|Pałac Książęcy w Żaganiu thumb|lewo|Pałac w Ratibořicach Wilhelmina była młodą, inteligentną, elokwentną księżniczką. Zakochała się w swoim nauczycielu i kochanku matki, starszym o ponad dwadzieścia lat szwedzkim dyplomacie, baronie Gustawie Armfelcie (1757–1814), późniejszym gubernatorze Finlandii w służbie carskiej. Ten tajemny związek zaowocował ciążą. Aby zatuszować sprawę, Armfelt zaaranżował małżeństwo (23 lipca 1800) Wilhelminy z francuskim arystokratą-emigrantem księciem (1768–1836). Nieślubna córka Adelajda Gustawa Aspasia przyszła na świat 13 stycznia 1801 w Hamburgu.