Wygnanie W 1164 lub 1165 Andronik zbiegł i znalazł schronienie w Haliczu, na dworze księcia Jarosława II Ośmiomysła, prawdopodobnie swojego brata ciotecznego. Jarosław wspierał dążenia Andronika do władzy w Bizancjum, zapewnił mu środki materialne oraz wprowadził w sprawy wewnętrzne księstwa halickiego. mały|Miniatura przedstawiająca Andronika I z XV-wiecznego kodeksu (Codex Mutinensis graecus 122) zawierającego kopię Skrótu historii autorstwa Jan Zonarasa Wkrótce jednak cesarz Manuel nakłonił kuzyna do powrotu do stolicy, gdzie powierzył mu dowództwo w kolejnej wojnie z Węgrami. W 1165 lub 1166 Andronik wyróżnił się w walkach o Zemun jako konstruktor machin oblężniczych i przyczynił się do wyparcia Węgrów. Po sukcesie militarnym w bitwie pod Sirmium został wysłany do Cylicji i Armenii jako naczelny dowódca wojskowy, przede wszystkim dla oddalenia od dworu cesarskiego. Nie odnosił już większych sukcesów, ale swoimi przygodami miłosnymi po raz kolejny zepsuł swoje relacje z cesarzem.