Ukończył szkołę pilotów, a po zdaniu egzaminów w marcu 1917 trafił do jednostki Jasta 10.
W sierpniu 1917 roku zestrzeliwując nieprzyjacielski dwumiejscowy samolot R.E.8 osiągnął swój 5 sukces powietrzny, zostając tym samym jednym z najmłodszych asów myśliwskich. 9 września 1917 w czasie samotnego lotu udało mu się zniszczyć balon obserwacyjny wroga. Odtąd polowanie na balony stało się ulubionym zajęciem Ericha Löwenhardta – do tego stopnia, że zyskał on przydomek „pogromcy balonów”.
3 maja 1918 Erich Löwenhardt po śmierci Hansa Weissa – dowódcy Jasta 10, został jego następcą. Niedługo potem miał możliwość przetestować nowy model trójpłatowca Fokkera w wersji D VII i pomimo awersji do tego typu samolotów, gdyż wolał latać dwupłatowymi Albatrosami, maszyna ta przypadła mu do gustu. Końcem maja 1918 osiągnął swoje 25 zwycięstwo powietrzne. W uznaniu zasług w walce z nieprzyjacielem odznaczono go najwyższym pruskim orderem Pour le Mérite, który dotarł do niego pocztą 1 czerwca.
Od połowy czerwca 1918 roku do początku lipca zestrzelił kolejnych dziesięć maszyn nieprzyjaciela, za co otrzymał awans na porucznika. Czerwiec i lipiec 1918 obfitujące w walki to najlepszy okres w jego karierze myśliwskiej.