Piotra N. Wrangla działającej na Kaukazie. W 1920 r. wypełniał zadania specjalne gen. P. N. Wrangla za granicą. W 1921 r. został awansowany do stopnia generała majora. Po udaniu się na emigrację sprawował funkcję wojennego przedstawiciela ROWS na Węgrzech i w Danii. W 1923 r. został szefem oddziału ROWS w Niemczech. W 1924 r. utworzył II Oddział ROWS w Berlinie. Pracował wówczas jako statysta przy kręceniu filmów, następnie sprawował funkcję konsultanta reżyserów filmowych, tworzących filmy dotyczące Rosji, I wojny światowej i rosyjskiej wojny domowej. Był też redaktorem 7-tomowej publikacji pt. "Белое дело". Wydał liczne prace o charakterze historyczno-wojskowym. Podczas II wojny światowej popierał Rosyjski Ruch Wyzwoleńczy gen. Andrieja A. Własowa. Został aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu za odmowę przyjęcia niemieckiego obywatelstwa i nakłaniania Rosjan wstępowania do niemieckiej armii. Wypuszczony na wolność pod koniec wojny w styczniu 1945 r. wstąpił do Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji w stopniu generała majora rezerwy. Jednocześnie został przedstawicielem Międzynarodowego Czerwonego Krzyża w Niemczech. Pomagał byłym rosyjskim kolaborantom uniknąć repatriacji do ZSRR. Od 1946 r. mieszkał w Paryżu. Został zastępcą przewodniczącego ROWS gen. Aleksieja P. Archangielskiego, zaś 27 stycznia 1957 r.