Jan Kanty Steczkowski (ur. 16 października 1862 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. 3 września 1929 w Krakowie) – polski ekonomista, prawnik, polityk, bankowiec, premier Królestwa Polskiego (1918), minister skarbu Królestwa (1917–1918) i II Rzeczypospolitej (1920–1921).
Życiorys Syn Konstantego, radcy cesarskiego, inspektora szkół ludowych i Marianny z Olszewskich. Od 1873 uczył się w Gimnazjum Wyższym w Rzeszowie, gdzie zdał maturę 22 czerwca 1880, następnie wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1882/83 studia kontynuował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wiedeńskiego, 31 lipca 1884 uzyskał tam absolutorium. Następnie od 1 listopada 1884 do 1 kwietnia 1886 odbywał praktykę przy Sądzie Obwodowym w Rzeszowie. 6 grudnia 1886 uzyskał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Odbywał następnie praktykę adwokacką w Rzeszowie, po zdaniu egzaminu adwokackiego (9 grudnia 1891) i złożeniu przysięgi adwokackiej (5 stycznia 1892) został wpisany na listę adwokatów we Lwowie. Właściciel majątków ziemskich w Kopaczyńcach w powiecie horodeńskim i Korzeniowie.