biografia De Gaulle 1964) oraz dziennik Pamiętnik życia wewnętrznego (1959). W 1933 r. został członkiem Akademii Francuskiej. W 1952 r. otrzymał literacką Nagrodę Nobla, a w 1958 Wielki Krzyż Legii Honorowej.
Mauriac był też znanym dziennikarzem, publikującym przez wiele lat w prawicowym dzienniku francuskim „Le Figaro”. W latach 50. sprzeciwiał się wojnie w Algierii, potępiając używanie tortur przez armię francuską.
Dzieła zebrane Mauriaca ukazały się w 12 tomach, w latach 1950–1956. Mauriac zachęcił też Eliego Wiesela do opisania swoich doświadczeń jako Żyda w czasach Holokaustu.
Pisarz został pochowany na Cimetière de Vémars w departamencie Val-d’Oise.
Powieści, opowiadania thumb|François Mauriac (1933) Ciężkie okowy dzieciństwa (1985) tytuł francuski L’Enfant chargé de chaînes (1913) Kamilka (1934) tytuł francuski La Robe prétexte (1914) Ciało i krew tytuł francuski La Chair et le Sang (1920) Uprzywilejowani (1958) tytuł francuski Préséances (1921) Dialogue d’un soir d’hiver (1921) – zbiór opowiadań Le Baiser au lépreux (1922) Le Fleuve de feu (1923) Genitrix (1959) tytuł francuski Genitrix (1923) Pocałunek trędowatemu (1963) tytuł francuski Oeuvres Completes (1923) – zbiór opowiadań Le Mal (1924) Pustynia miłości (1934) tytuł francuski Le Désert de l’amour (1925) – nagrodzona we Francji Grand Prix du Roman