Za prezydentury Cartera (1977-1981), był podsekretarzem w Departamencie Energii (Department of Energy), odpowiedzialnym za programy produkcji jądrowej. Po objęciu fotela prezydenckiego przez Ronalda Reagana, Deutch powrócił do MIT jako rektor tej uczelni. Był członkiem Prezydenckiego Komitetu Doradczego ds. Wywiadu Zagranicznego (President's Foreign Intelligence Advisory Board) prezydenta Busha. Po objęciu prezydentury przez Clintona, Deutch został mianowany przez jego sekretarza obrony Lesa Aspina, podsekretarzem ds. zakupów i technologii. Stanowisko to przypadło mu do gustu, bowiem odrzucił propozycję objęcia stanowiska Dyrektora Centrali Wywiadu, zaoferowane mu zaraz po rezygnacji ówczesnego DCI, Jamesa Woolseya, w 1994 roku. Przyjął propozycję dopiero wówczas, gdy śledztwo w sprawie następnego kandydata Clintona na stanowisko DCI, generała sił powietrznych w stanie spoczynku Michaela P.C. Carnsa, ujawniło, że winien on jest naruszenia ustawy imigracyjnej. Deutch bez wahania nakreślił wizję swoich zadań w roli szefa Agencji. Wkrótce po objęciu stanowiska oświadczył, że czuje się zobowiązany naprawić poważnie nadszarpniętą aferą Amesa reputację CIA. Przekonany był również o wyjątkowej roli, jaką winien odegrać w zdefiniowaniu nowej misji CIA i całej Wspólnoty Wywiadów w pozimnowojennym świecie.