coraz liczniejsze poleis rządzone były demokratycznie.
Przyczyny powstania polis Chociaż pozostaje to kwestią otwartą, wymienia się tu ukształtowanie geograficzne Hellady – liczne wyspy, półwyspy, łańcuchy górskie, co sprzyjało izolacji grup ludności. Wśród przykładów przeczących temu wyjaśnieniu podaje się równinną Beocję, gdzie powstało dwanaście niezależnych poleis (choć przewodniczyły im najsilniejsze Teby), z kolei górzysta Attyka była jednym państwem. Innym czynnikiem mógł być długi okres braku poważnego zagrożenia zewnętrznego (do czasu pojawienia się w Azji Mniejszej Persów w połowie VI wieku p.n.e.), które zwykle prowadzi do konsolidacji politycznej. Niektórzy wskazują też na wpływ okresu migracji ludności po upadku kultury mykeńskiej.
Polis wobec innych poleis Wzorcowa polis miała być niezależna politycznie, lecz w praktyce ośrodki te nie funkcjonowały w izolacji i duże, ważniejsze miasta-państwa wpływały na decyzje mniejszych, sąsiadujących z nimi. Silniejsze poleis często podporządkowywały sobie słabsze państwa, sprawowały nad nimi przywództwo (hegemonię). Miasta mniejsze często nie mogły konkurować z potężnymi ośrodkami, takimi jak Ateny czy Sparta, nie tylko pod względem militarnym (nie bez znaczenia była liczba obywateli polis), lecz także kulturowym.
Zobacz też
gród ethne miasto-państwo wolne miasto
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Organizacje miast Kategoria:Prawo starożytnej Grecji