Louis Malle (ur. 30 października 1932 w Thumeries, zm. 23 listopada 1995 w Beverly Hills) – francuski reżyser filmowy, przedstawiciel francuskiej Nowej Fali. Od lat 70. pracował w Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Początkowo studiował nauki polityczne na Sorbonie, potem porzucił je na rzecz studiów filmowych. Zaczynał pracę jako kamerzysta i asystent Jacques’a-Yves’a Cousteau przy wielokrotnie nagradzanym dokumentalnym filmie Świat milczenia (1956). Pierwsza praca przy filmie fabularnym, to asystowanie przy filmie Ucieczka skazańca (1956) Roberta Bressona.
Zadebiutował jako samodzielny reżyser głośnym filmem Windą na szafot (1958) z Jeanne Moreau w roli głównej i muzyką jazzową Milesa Davisa. Inna produkcja z tego samego roku, Kochankowie (1958), odbiła się szerokim echem w świecie, nie tylko filmowym. Film był przejściowo zakazany w USA, ze względu na śmiałe sceny erotyczne.
Późniejsza twórczość Malle’a także poruszała kontrowersyjne, ale ważne tematy: ucieczka przed samobójstwem alkoholika poszukującego sensu życia (Błędny ognik), kazirodztwo (Szmery w sercu), kolaboracja z rządem Vichy (Lacombe Lucien).
W latach 70. Malle wyjechał do USA, gdzie w dalszym ciągu realizował ambitne, poruszające filmy (m.in. nominowany do Oscara Atlantic City).