Oreste Baratieri (ur. 13 listopada 1841 w Condino, zm. 7 sierpnia 1901 w Sterzing) – włoski generał, gubernator wojskowy Erytrei. W 1896 roku podczas wojny z Etiopią poniósł klęskę w bitwie pod Aduą.
Życiorys Karierę wojskową rozpoczął u boku słynnego Giuseppe Garibaldiego w utworzonym przez niego oddziale Czerwonych Koszul, do którego wstąpił jako ochotnik. W 1860 brał udział w zakończonej sukcesem „wyprawie tysiąca” na Sycylię. Wyprawa ta skończyła się obaleniem dynastii Burbonów (króla Franciszka II) i włączeniem Królestwa Obojga Sycylii do zjednoczonych Włoch.
W czerwcu 1866 brał udział w przegranej bitwie wojsk włoskich z Austrią pod Custozą. W 1891 Baratieri otrzymał awans do stopnia generała i został mianowany dowódcą włoskich sił kolonialnych w Afryce, a następnie gubernatorem Erytrei.
Od 1893 Baratieri kierował siłami włoskimi w kilku lokalnych starciach granicznych z Etiopią, którą rząd włoski zamierzał sobie podporządkować. W lipcu 1894 odniósł zwycięstwo w bitwie pod Kasallą.