13 pułk piechoty – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Sformowany w rejonie wsi Małe Koszaryszcze koło Żytomierza na podstawie rozkazu nr 0130 dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR z 5 lipca 1944 w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501. Walczył w operacji łużyckiej w składzie 5 Saskiej Dywizji Piechoty. Po wojnie stacjonował w Ciborzu. Rozformowany w 1957. Jego tradycje bojowe przejął w 1967 13 pułk zmechanizowany z Kożuchowa.
Dowódcy pułku
mjr Łazarz Mojsjen (29 lipca - 24 września 1944) mjr Mitrofan Żuk (24 września - 2 października 1944) ppłk Jan Siewko (2 października 1944 - 25 kwietnia 1945) mjr Mitrofan Zatulin (25 kwietnia - 1 maja 1945) mjr Grzegorz Karbowski (1 maja 1945 - do końca wojny) ppłk Lucjan Józef Kępiński mjr Zbigniew Czerwiński (1952-1953)
Skład etatowy dowództwo i sztab 3 bataliony piechoty kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa baterie: armat 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii Razem:
żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765).
Sprzęt: