Duchownymi przywódcami wileńskiej wspólnoty reformowanej w II RP byli ks. Michał Jastrzębski (1925–1938) oraz Konstanty Kurnatowski (1938–1940).
W latach 1936-1939 Jednota Wileńska wydawała czasopismo "Szlakiem Reformacji", którego twórcą i głównym redaktorem był ks. Michał Jastrzębski.
Terytorium i parafie Wileński Kościół u progu dwudziestolecia międzywojennego działał na terenie województw białostockiego, wileńskiego oraz wołyńskiego, a więc na terenach dawnego Księstwa Litewskiego sprzed 1569 roku.
Początkowo składał się jedynie z czterech parafii (większość najliczniejszych i najbardziej aktywnych okręgów Jednoty odeszła pod jurysdykcję państwa litewskiego): Wilna (wraz z dwoma filiałami: w Izabelinie i Niepokojczycach), Kupiczowa, Boratynia oraz Michałówki (Michajłówki).
W 1932 roku Kościół Reformowany wzbogacił się o dwie kolejne parafie złożone z dawnych wyznawców Kościoła polskokatolickiego (w Podbołociu k. Wołkowyska oraz Konnej k. Zelwy).