Kazimierz Świtalski uczył się w szkole w Rudkach. W latach uczęszczał 1896–1904 do C. K. Gimnazjum Męskiego w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Zdzisław Adamczyk, Stanisław Charzewski, Witold Fusek, Bolesław Mozołowski, Bronisław Praszałowicz, Zygmunt Tomaszewski). Wówczas mieszkał pod opieką swojego dziadka, Wilhelma Veitha, emerytowanego inspektora podatkowego w Sanoku. W tym czasie na terenie szkoły przewodził Organizacji „Promień” (aktywnie działali w niej także Ludwik Jus, bracia Stefan i Włodzimierz Mozołowscy oraz Samuel Herzig). Wśród gimnazjalistów wyróżniał się jako wybitny mówca. 21 czerwca 1904 uzyskał świadectwo dojrzałości z odznaczeniem, po czym rozpoczął naukę na Wydziale Filologii Polskiej Akademii Lwowskiej. Do 1910 był czynnym członkiem Akademickiego Klubu Turystycznego we Lwowie. Po ukończeniu studiów, doktoryzował się tam z filozofii w 1910. Jego praca doktorska zatytułowana była Stosunek Jana Kochanowskiego do Pisma Świętego. W tym samym roku został profesorem gimnazjalnym we Lwowie. 28 października 1911 był zweryfikowany w VIII randze zawodu nauczycielskiego. Pracował jako zastępca nauczyciela w C. K. Gimnazyum VI.